3. دستور جسم و روح1؛ منظوم.
4. داروي اندوه2، در باب شكيبايي و بردباري به هنگام بدبختي.
5. محاوره ميان فقيه و فيلسوف3، دربارهٴ دين و فلسفه، هدف اثبات اين مطلب است كه
تورات و تلمود با تعاليم فلسفي سازگار است. اين كتاب به لاتيني ترجمه شد.
6. آغاز فرزانگي4. در سه باب: 1) ويژگيهاي اخلاقي كه براي اشتغال به تحصيل علم و فلسفه لازم است؛ 2) بررسي علوم؛ 3) لزوم فلسفه براي نيل به شادماني واقعي. اين رساله شامل ترجمهاي از ((رسالههاي اخلاقي)) ارسطو (آثار منحول انتقاليافته بهوسيلهٴ نوشتههاي عربي امثال علي بن رضوان5 است). در پايان باب سوم دربارهٴ عقايد ارسطو و افلاطون بحث شده است.
اين كتاب هم به لاتيني ترجمه شده است.
7. كتاب مدارج6. دربارهٴ درجات كمال انساني.
8. سالك7 (علم). بررسي علم. در 1263، به نظم و نثر نوشته شده و تكميل كتاب شمارهٴ 6 است.
9. كتابالنفس8. توصيف افكار مشاييان مسلمان، بهويژه ابنسينا، در 20 فصل.
10. تكميل آثار9. رسالهٴ اخلاقي در ده فصل.
11. دلالةالدلاله10. شرحي بر قسمت فلسفي دلالةالحائرين. در 1280، تأليف شده است.
موٴلف در ذيل آن بسياري از اشتباهات ترجمهٴ عبري سمويل بن تبّون را تصحيح كرده است.
12. دفاع از دلالةالحائرين، كه در پاسخ برخي رابيان فرانسه در 1290، نوشته است.
ساير آثارش به نام پندنامه11 و اندر باب روٴيا12 گم شده است.
البَلَـگ13
اسحاق البَلَـگ. فيلسوف يهودي، و مترجم عربي به عبري كه در اواخر سدهٴ سيزدهم و اوايل سدهٴ چهاردهم، در شمال اسپانيا برآمد. او كوشيد كلام يهودي را با معلومات خالص ارسطويي آشتي دهد. در ردياتش بر غزالي و ابنميمون اظهار كرد كه اشتباهات آنان ناشي از اطلاعات